DentiNews.pl

Pasta do zębów BioMin

Lekarz dentysta w Unii Europejskiej część I - Uznawanie kwalifikacji

Lekarz dentysta w Unii Europejskiej część I - Uznawanie kwalifikacji
Lekarz dentysta na co dzień stoi przed wieloma wyzwaniami zawodowymi. Dodatkowym sprawdzianem jest odnalezienie się w przepisach regulujących jego działalność zawodową.

Już przepisy krajowe stanowią wystarczające wyzwanie dla osoby, która ma inny obszar specjalizacji. Niemniej, rzeczywistość prawna, w której obraca się dentysta jest o wiele szersza niż mogłoby się to wydawać, bowiem obejmuje również unijne akty prawne, które wiążą bezpośrednio lub poprzez ich implementację wpływają na brzmienie regulacji krajowych. Zatem, pragnąc zwrócić lekarzom dentystom uwagę na niektóre z istotnych regulacji prawa Unii Europejskiej, najwłaściwszym będzie rozpocząć od wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych, bowiem powyższe zasady dotykają podstawowych swobód europejskich, to jest swobodnego przepływu osób i swobody świadczenia usług.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 i 2 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej TFUE) w celu ułatwienia wykonywania działalności na własny rachunek Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, uchwalają dyrektywy zmierzające do wzajemnego uznawania dyplomów, świadectw i innych dowodów kwalifikacji zawodowych oraz do koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących podejmowania i wykonywania działalności prowadzonej na własny rachunek. W odniesieniu do zawodów medycznych i paramedycznych oraz farmaceutycznych, stopniowe znoszenie ograniczeń zależy od koordynacji warunków ich wykonywania w różnych Państwach Członkowskich. Na kanwie powyższego przepisu powstało wiele różnych dyrektyw przewidujących zasady wzajemnego uznawania dyplomów i kwalifikacji, między innymi obowiązywała dyrektywa przeznaczona wyłącznie dla celów uznawania dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji osób wykonujących zawód lekarza dentysty, łącznie ze środkami mającymi na celu ułatwienie skutecznego wykonywania prawa przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług. Niemniej, instytucje europejskie dążyły do ujednolicenia zasad uznawania kwalifikacji zawodowych ze względu na stworzenie jeszcze bliższej przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Takie cele osiągnęła dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2005/36/WE z dnia 7 września 2005 r. w prawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz. U. UE L. 2005. 255. 22 z późniejszymi zm.), która ujednoliciła uprzednie zasady rozrzucone po wielu aktach prawnych.

W uznawaniu kwalifikacji idzie o to, że jeżeli dany zawód jest w państwie członkowskim regulowany to osoba, która uzyskała kwalifikacje w innym państwie członkowskim potrzebuje ich oficjalnego uznania, którego dokonują właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego. W przypadku zawodów nieregulowanych o zatrudnieniu pracownika posiadającego kwalifikacje uzyskane w innym kraju członkowskim UE zależy od pracodawcy.

Podstawowe założenie opiera się na zasadzie uznawania kwalifikacji we wszystkich państwach członkowskich, jeżeli zostały spełnione podstawowe standardy kształcenia wskazane w powyższej dyrektywie. Jeżeli jakiekolwiek państwo Unii Europejskiej odmówiłby uznania kwalifikacji zawodowych naraziłoby się na zarzut dyskryminacji ze względu na obywatelstwo, wyrażony w art. 18 TFUE. Jednocześnie, nie zwalnia to migrujących specjalistów z obowiązku wypełniania wszelkich niedyskryminujących warunków wykonywania zawodu, które mogą zostać ustanowione przez to drugie państwo, o ile znajdują one obiektywne uzasadnienie i są proporcjonalne.

Odnosząc się do obowiązkowych elementów, jakie są potrzebne do uznania kwalifikacji zawodowych lekarzy dentystów, to są one wymienione w załączniku nr V.3 zatytułowanym „lekarz dentysta”. W tym rozdziale szczegółowo wskazane są przedmioty, jakie musi przewidywać program ukończonych studiów wyższych. Szkolenie obejmuje 3 grupy zajęć: przedmioty ogólne, medyczno-biologiczne, przedmioty bezpośrednio dotyczące stomatologii. Załącznik wymienia także dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji lekarza dentysty, jakimi w przypadku Polski są :
- dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku lekarsko-dentystycznym z tytułem "lekarz dentysta”;
- świadectwo złożenia Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Państwowego/Świadectwo złożenia Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego.
W przypadku zaś wyspecjalizowanych lekarzy dentystów tymi dokumentami będą:
- dyplom uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie chirurgii stomatologicznej lub;
- dyplom uzyskania tytułu specjalisty w dziedzinie ortodoncji
oba wydane przez Centrum Egzaminów Medycznych.

Osoba, która będzie się w Polsce starać o uznanie jej kwalifikacji powinna się szczegółowo zapoznać z art. 5 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. 2017. 125 t. j.), w którym wskazane są ogólne i te dodatkowe warunki przyznania prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty. Jednym z nich jest władanie językiem polskim, w zakresie pozwalającym na wykonywanie zawodu, co zostanie ustalone na podstawie egzaminu z języka (art. 7 ust. 3 ustawy). Natomiast art. 5a i 5b szczegółowo traktują o uznawaniu kwalifikacji zawodowych Rzeczypospolitej uwzględniając szczegółowe warunki i dokumenty dla konkretnych państw. Jeżeli osoba starająca się o uznanie kwalifikacji w Polsce spełnia wszystkie wymogi ustawowe, może się ona bezpośrednio zgłosić z odpowiednimi dokumentami do Okręgowej Izby Lekarskiej, natomiast w przypadku niespełnienia wymogów wskazanych w ustawie należy je uznać w ramach tzw. ogólnego systemu uznawania kwalifikacji, które odbywa się w Ministerstwie Zdrowia.




Oral-B Pro-Expert Clinic Line Pro-Flex - Medium - różowa

14.99 zł

Tandex Kids 4-7 niebieska

8.5 zł

Biorepair Collutorio - płyn w saszetkach 12x12ml

18.95 zł